In memoriam – Arendie Herwig-Kempers
Met respect heeft het bestuur van de Nederlandse Orthopaedische Vereniging kennisgenomen van het overlijden van ons oud NOV-lid mevrouw A.H. (Arendie) Herwig-Kempers.
Wij willen stilstaan bij haar bijzondere plaats in de geschiedenis van de orthopedie in Nederland. Arendie Herwig-Kempers behoorde tot een van de allereerste vrouwelijke orthopedisch chirurgen van Nederland. In een tijd waarin de orthopedie vrijwel uitsluitend een mannelijk specialisme was, baande zij de weg voor de generaties vrouwelijke orthopeden die haar zouden volgen.
Zij startte haar chirurgische opleiding in 1972 in het R.K.Z. (thans Tergooi) te Hilversum, vanaf 1974 gevolgd door de orthopedische chirurgie in het OLVG te Amsterdam, opleider B.E.E.M.J. Veraart in samenwerking met dr. J.W. van der Eijken.
Op 1 november 1978 voltooide zij haar opleiding en werd orthopedisch chirurg.
In maart 1979 vestigde zij zich in het Rode Kruis Ziekenhuis te Beverwijk als orthopedisch chirurg, in samenwerking met H.J. Westbroek, opgeleid bij prof. dr. R. Marti.
Arendie Herwig-Kempers werd in 1974 buitengewoon lid en vanaf 1979 was zij gewoon lid van de NOV. Op 1 september 1997 beëindigde zij haar praktijk en was vanaf 1998 geen lid meer van de NOV.
Zij was lid van de van de Dutch Orthopedic Ladies Society (DOLS) en voor haar verdiensten daarvoor was zij benoemd tot erelid van deze society.
Na haar carrière in de orthopedie koos zij voor een nieuw werkterrein. Zij studeerde kunstgeschiedenis, specialiseerde zich in bouwhistorie en verwierf daarnaast internationale erkenning als kenner van Japanse prentkunst. Daarmee liet zij zien dat nieuwsgierigheid, toewijding en maatschappelijke betrokkenheid een leven lang kunnen blijven inspireren.
Met haar pioniersrol heeft Arendie Herwig-Kempers bijgedragen aan een toegankelijker en diverser vakgebied. Daarvoor spreken wij onze waardering uit.
Met haar man Henk Herwig, van origine celbioloog, die ze ontmoette tijdens hun studie ‘medicijnen’ was ze 60 jaar samen, heeft ze geleefd, gereisd, de passie ontwikkeld voor de Japanse prentkunst, een boek geschreven, genoten van de natuur en het leven en ook de laatste reis aangegaan.
Ze overleden samen, zij op 83-jarige en hij op 82-jarige leeftijd.
Wij wensen de familie, vrienden en allen die hun dierbaar waren veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.
Jacob Caron,
voorzitter NOV
Wij willen stilstaan bij haar bijzondere plaats in de geschiedenis van de orthopedie in Nederland. Arendie Herwig-Kempers behoorde tot een van de allereerste vrouwelijke orthopedisch chirurgen van Nederland. In een tijd waarin de orthopedie vrijwel uitsluitend een mannelijk specialisme was, baande zij de weg voor de generaties vrouwelijke orthopeden die haar zouden volgen.
Zij startte haar chirurgische opleiding in 1972 in het R.K.Z. (thans Tergooi) te Hilversum, vanaf 1974 gevolgd door de orthopedische chirurgie in het OLVG te Amsterdam, opleider B.E.E.M.J. Veraart in samenwerking met dr. J.W. van der Eijken.
Op 1 november 1978 voltooide zij haar opleiding en werd orthopedisch chirurg.
In maart 1979 vestigde zij zich in het Rode Kruis Ziekenhuis te Beverwijk als orthopedisch chirurg, in samenwerking met H.J. Westbroek, opgeleid bij prof. dr. R. Marti.
Arendie Herwig-Kempers werd in 1974 buitengewoon lid en vanaf 1979 was zij gewoon lid van de NOV. Op 1 september 1997 beëindigde zij haar praktijk en was vanaf 1998 geen lid meer van de NOV.
Zij was lid van de van de Dutch Orthopedic Ladies Society (DOLS) en voor haar verdiensten daarvoor was zij benoemd tot erelid van deze society.
Na haar carrière in de orthopedie koos zij voor een nieuw werkterrein. Zij studeerde kunstgeschiedenis, specialiseerde zich in bouwhistorie en verwierf daarnaast internationale erkenning als kenner van Japanse prentkunst. Daarmee liet zij zien dat nieuwsgierigheid, toewijding en maatschappelijke betrokkenheid een leven lang kunnen blijven inspireren.
Met haar pioniersrol heeft Arendie Herwig-Kempers bijgedragen aan een toegankelijker en diverser vakgebied. Daarvoor spreken wij onze waardering uit.
Met haar man Henk Herwig, van origine celbioloog, die ze ontmoette tijdens hun studie ‘medicijnen’ was ze 60 jaar samen, heeft ze geleefd, gereisd, de passie ontwikkeld voor de Japanse prentkunst, een boek geschreven, genoten van de natuur en het leven en ook de laatste reis aangegaan.
Ze overleden samen, zij op 83-jarige en hij op 82-jarige leeftijd.
Wij wensen de familie, vrienden en allen die hun dierbaar waren veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.
Jacob Caron,
voorzitter NOV