Nabehandeling PIP-luxatie

Luxaties van het proximale interphalangeale gewricht (PIP): leidt functionele nabehandeling tot betere functie en minder klachten dan behandeling met buddy-tape?
De vergelijking van het gebruik van buddytaping in vergelijking met een extensie-blok-spalk na PIP-luxatie is in een gerandomiseerde studie onderzocht. Daarbij leverde direct oefenen van de vingers in buddytape minimaal vergelijkbare resultaten op als immobilisatie van de vingers (1). Daarom heeft de werkgroep de vraag gespecificeerd op de vergelijking van buddytaping met direct oefenen.

er vond een startbijeenkomst plaats op 25 maart ter inventarisatie van de benodigde stakeholders en een tweede bijeenkomst op woe 29 mei waarbij een eerste aftrap werd gegeven tot het vormen van de onderzoeksgroep en een eerste conceptprotocol. NOV leden kunnen de verslagen hiervan terug lezen via MijnNOV.
Achtergrond
Deze vraag is hoog geprioriteerd, omdat luxaties van het proximale interphalangeale gewricht (PIP) behoren tot de meest voorkomende handletsels. Het kan zorgen voor chronische pijn, stijfheid, deformiteiten en vroegtijdige artrose (2). Als we dit kunnen voorkomen, resulteert dit in minder invaliditeit voor de patiënt en lagere kosten aan werkverzuim.

De behandeling van PIP-luxaties is niet eenduidig; van operatief herstel van de volaire plaat tot direct oefenen zonder bescherming. Eerdere studies vergeleken (quasi) gerandomiseerd verschillende methodes en immobilisatieduur. Deze werden opgenomen in een Cochrane review. De conclusie was dat er onvoldoende bewijs is om de beste behandeling van PIP luxaties te bepalen (3).
Een ander onderzoek bij patiënten met een PIP-luxatie vergeleek direct oefenen met immobilisatie. In dit quasi gerandomiseerde onderzoek met matige follow-up werd geen verschil gevonden tussen de beide groepen (4).

Concluderend is de tijd rijp voor een goed opgezette studie, waarbij patiënten met een PIP-luxatie gerandomiseerd worden tussen direct oefenen en behandeling met buddy-tape.
Prioritering
7 keer geprioriteerd (5 keer NOV-lid, 1 keer patiëntvertegenwoordiger, 1 keer stakeholder)
Bijbehorende richtlijn
Deze vraag sluit aan bij richtlijn Handfracturen (NVvH, in concept)
Literatuur
  1. Paschos NK, Abuhemoud K, Gantsos A, Mitsionis GI, Georgoulis AD. Management of proximal interphalangeal joint hyperextension injuries: a randomized controlled trial. J Hand Surg Am. 2014 Mar;39(3):449-54.
  2. Freiberg A, Pollard BA, Macdonald MR, Duncan MJ. Management of proximal interphalangeal joint injuries. Journal of Trauma‐Injury Infection & Critical Care. 1999;46(3):523‐8.
  3. Chalmer J, Blakeway M, Adams Z, Milan SJ. Conservative interventions for treating hyperextension injuries of the proximal interphalangeal joints of the fingers. Cochrane Database Syst Rev. 2013 Feb 28;(2):CD009030.
  4. Norregaard O, Jakobsen J, Nielsen KK. Hyperextension injuries of the PIP finger joint. Comparison of early motion and immobilization. Acta Orthopaedica Scandinavica. 1987;58:239‐40.
Om u beter van dienst te zijn, maakt de website gebruik van cookies.